Jón Þorleifsson - VI

  Ég held áfram að rifja upp sögur af rithöfundinum og verkamanninum Jóni Þorleifssyni.  Fyrir neðan eru hlekkir á eldri sögur af Jóni.  Það er eiginlega nauðsynlegt að lesa þær fyrst til að átta sig á þessum merka manni.  Á gamals aldri fór hann að skrifa bækur.  Þær bækur eru fjölbreyttar.  Allt frá ljóðabókum til sjálfsævisöguminninga og skáldsagna.

  Jón sótti um inngöngu í Rithöfundasambandið.  Guðrún Helgadóttir,  þingkona og vinsæll barnabókahöfundur,  lagðist af þunga gegn félagsaðild Jóns.  Hún taldi bækur hans vera hatursáróður gegn nafngreindum mönnum en ekki verðugar bókmenntir.  Þess ber að geta að Guðrún kannaðist lítið við þetta í einkasamtölum við Jón.  En hann hafði áreiðanlega heimildarmenn fyrir því hvernig þetta gekk fyrir sig.  Þorgeir Þorgeirsson,  rithöfundur,  staðfesti í mín eyru að Jón færi rétt með framgöngu Guðrúnar í að hindra félagsaðild Jóns að Rithöfundasambandinu.

  Umsókn Jóns var hafnað.  Það er ljótur blettur á sögu Rithöfundasambandsins.  Jón tók þetta nærri sér og var afar ósáttur.

  Eitt sinn í jólaös var boðið upp á skemmtidagskrá í verslun Máls og Menningar á Laugarvegi.  Þarna komu fram tónlistarmenn og lesið var upp úr bókum.  Ég vissi ekki af þessu en átti leið hjá.  Það var troðið út úr dyrum.  Þegar ég kom að voru tónlistarmenn að ljúka sinni dagskrá.  Kynnir gekk að hljóðnema og kynnti Guðrúnu Helgadóttur,  sem var að senda frá sér bók.  Kynnirinn endaði kynninguna á orðunum:  "Við bjóðum Guðrúnu Helgadóttur velkomna á svið!"

  Áheyrendur klöppuðu og Guðrún steig á svið.  Þá heyrðist Jón - í þvögu áheyrenda -  hrópa hátt og snjallt (hann myndaði "gjallarhorn" með lófunum):  "Það bjóða ekki allir hana velkomna!  Það bjóða ekki allir hana velkomna!  Stattu fyrir máli þínu ef þú þorir!"

  Það var eins og einhverjir hefðu átt von á þessu upphlaupi Jóns (kannski hafði eitthvað þessu gerst áður).  Tveir stæðilegir menn stukku eldsnöggt að Jóni og hentu honum út á götu.  Þar hitti ég Jón.  Hann var ánægður og sagði sigri hrósandi:   "Mér tókst að eyðileggja stemmninguna fyrir helvítis kellingunni!" 

-------------------------------

Fyrri frásagnir:

Afmælishóf Dagsbrúnar

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1196152

Kastaði kveðju á forsætisráðherra

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1197159

Illa leikinn af verkalýðsforingja

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1198212

Verkalýðsforingi hrekktur 1. maí

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1198926

Á kosningadag

http://www.jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1219978

Ólystugur matur. Varúð! Ekki fyrir klígjugjarna!

  Það er ekki alfarið samasemmerki á milli matar sem gleður augað annars vegar og bragðlaukana hinsvegar.  Bragðgóður matur getur verið ólystugur á að líta.  Hann getur jafnvel verið svo fráhrindandi í útliti að sá sem er óvanur viðkomandi mat geti ekki hugsað sér að smakka hann. 

  Sums staðar í Asíu þykir fátt betra en andarungar áður en þeir klekjast úr eggi.  Kúnstin er að þeir séu ekki eldri en svo að nóg sé eftir af rauðunni í egginu.  Rauðan er nefnilega nauðsynleg með upp á bragðið að gera.  Kostur við þennan rétt er að goggur og bein ungans eru mjúk undir tönn á þessu stigi.

  Í sumum löndum eru uxatyppi vinsælt snakk.  Þau eru þurrkuð í nokkra daga og borðuð hrá.

  Á ferðalagi í útlöndum pantaði kona nokkur sér lasagna rétt með fersku krabbakjöti.  Þegar rétturinn var borinn á borð reyndist krabbakjötið svo ferskt að það var lifandi kolkrabbaungar. 

  Í Kína,  Kóreu og kannski víðar þykja rottuungar lostæti.  Þeir eru hárlausir svo auðvelt er að snæða þá í heilu lagi.  Sumir skilja þó halann eftir.

  Í Kóreu eru silkiormar vinsælt álegg á flatbökur.

  Í Japan þykir höfðinglegt að bjóða gestum upp vespukökur með tebollanum.

  Lirfusúpur njóta víða vinsælda.  Þær eru próteinríkar og hentugar þegar passa á upp á línurnar.

  Fyrir örfáum árum fann þáverandi leiðtogi í Norður-Kóreu,  Kim Jong-Il,  upp á byltingarkenndum rétti ætluðum fátæklingum heims.  Vinsældir réttsins náðu á nokkrum dögum þvílíkum vinsældum að í dag stendur hann fátæklingum til boða um allan heim.  Víðast er rétturinn kenndur við þýska hafnarborg,  Hamborg.  Megin snilldin við uppfinningu Kims Jong-Ils er að fátæklingarnir geta snætt hamborgarann án þess að eiga hnífapör. 

  Hins vegar er hamborgarinn ljótur og fráhrindandi í útliti og nánast óætur fyrir fólk sem hefur kynnst skárri mat.

  Þessu er öfugt farið með sviðakjamma.  Þeir eru augnayndi og bragðgóðir eftir því.   Eini gallinn er sá að útlendingum þykir sviðakjamma svipa til hundshauss eða mannsandlits.  Fyrir bragðið eru þeir feimnir við þennan veislumat.  Þeir fáu útlendingar sem þora að smakka svið skilja oftast augað eftir.  Samt er það besti bitinn.

Ekki fyrir lofthrædda

Hæsta tívolítæki í heimi.  Þarna snýst fólk í 117 metra hæð.  Þetta er í Vín.  Einhverra hluta vegna er jafnan fámennt í tækinu.

Það er gaman að horfa yfir Dubæ úr 828 metra háum turni.

Litla hnátan liggur á glergólfi á 103. hæð í Chicago.

Byggingin séð utan frá.  Í fljótu bragði virðist þetta vera lyfta.  Þegar betur er að gáð sést að þetta er lítill útsýnisgluggi.  Hann speglast í rúðum hússins þannig að svo virðist sem 6 manneskjur séu í honum.  Þær eru aðeins 3.

Það þykir mikið sport að taka kollhnís á Tröllatungu í Noregi.

Það er gaman að eldast!

  Fimmtug kona með hjartaálfall var flutt í skyndi á spítala.  Meðan á aðgerð stóð var hún nærri farin yfirum.  Guð birtist henni:
- Er minn tími kominn?  spurði konan.
- Nei, svaraði guð.  Þú átt 43 ár, 2 mánuði og 8 daga eftir ólifaða.

  Á gjörgæslunni ákvað konan, þar sem hún ætti svona langt líf fyrir höndum, að dvelja lengur á spítalanum og fá sér andlitslyftingu, brjóstastækkun, vararstækkun og gangast undir fitusogsaðgerð. Í leiðinni lét hún aflita á sér hárið og hvítta tennurnar.  
  Eftir síðustu aðgerðina var hún útskrifuð af sjúkrahúsinu. Á leið yfir götuna varð hún fyrir sjúkrabíl og lést samstundis.
  Þegar hún kom fyrir guð krafði hún hann svara strax.

- Ég gat ekki betur skilið en ég ætti 43 ár eftir ólifuð!  Af hverju bjargaðir þú mér ekki frá sjúkrabílnum, skömmin þín?

- Úps!  Ert þetta þú?  Ég bara þekkti þig ekki aftur!

J.R., Sue Ellen og Bobby eldast vel

Jón Þorleifsson - V

  Hér fyrir neðan eru hlekkir á fyrri frásagnir af Jóni Þorleifssyni,  verkamanni og rithöfundi.  Það er ástæða til að fletta upp á þeim í réttri röð fyrir þá sem ekki þekktu þennan merka mann áður en lengra er haldið.  Og kannski líka fyrir þá sem þekktu hann.

  Jón hafði andúð á stjórnmálastéttinni eins og hún lagði sig.  Hann mætti jafnan á kjörstað og tók sér góðan tíma í að skrifa á kjörseðil skilaboð til stjórnmálastéttarinnar í bundnu formi.  Þó brá svo við eitt sinn að hann greiddi atkvæði.  Þegar Jón var að yfirgefa kjörstað hitti hann einn af frambjóðendum Alþýðubandalagsins.  Ég man ekki hver það var.  Mig hálf rámar í að það hafi verið Magnús Kjartansson.  Samt er ég ekki viss.  Sá kastaði kveðju á Jón og spurði hvort hann væri búinn að kjósa.

  Jón játti því.  Sagðist í fyrsta skipti í langan tíma hafa merkt við framboðslista.  Viðmælandinn spurði hvort að Jón hefði kosið rétt.  Jón svaraði:  "Ég veit það ekki.  Ég kaus Alþýðubandalagið."

  Viðmælandinn tók í hönd Jóns og þakkaði honum fyrir atkvæðið.  Jón svaraði:  "Þetta var mér nauðung.  Eina ástæðan fyrir því að ég kaus Alþýðubandalagið var að fá tækifæri til að strika yfir þitt nafn.

---------

Afmælishóf Dagsbrúnar

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1196152

Kastaði kveðju á forsætisráðherra

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1197159

Illa leikinn af verkalýðsforingja

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1198212

Verkalýðsforingi hrekktur 1. maí

http://jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1198926

Í þá gömlu góðu daga - III

  Þetta er síðasta lotan í upprifjun á gömlu góðu dögunum.  Þessari ótrúlegu tilveru fyrir daga heimilistölvunnar,  internetsins,  Fésbókar,  bloggsins,  tölvuleikja, "google",  þútúpunnar og þess alls sem er svo stór liður í því sem við erum að fást við dag hvern.  Táningar og börn geta ekki ímyndað sér hvernig hægt var að komast af án tölvunnar og internetsins.  Á þeim dögum var pabbinn alfræðiorðabók:

  Þá spurði barnið:  "Hver skapaði heiminn,  pabbi?"  Faðirinn svaraði:  "Guð skapaði heiminn,  sonur sæll."

  Nú spyr barnið:  "Hver skapaði heiminn,  pabbi?"  Og faðirinn svarar:  "Gúgglaðu það,  sonur sæll."

  Áður stóðu foreldrarnir valdmannslegir yfir taugaveikluðum,  óöruggum og niðurlútum nemendum og hrópuðu:  "Hvað eiga þessar einkunnir að þýða?"

  Nú standa nemendurnir sjálfsöruggir fyrir framan taugaveiklaða, óörugga og niðurlúta kennara þegar foreldrarnir yfirheyra kennarana:  "Hvað eiga þessar einkunnir að þýða?"

 

Í þá gömlu góðu daga - II

  Áður:  "Mamma,  ég er að fara út að spila fótbolta."

  Nú:  "Mamma,  en ég er að spila fótbolta."

  Áður:  "Farðu inn í herbergið þitt!"

  Nú:  "Farðu inn í herbergið þitt!"

  Afmæli áður:  "Vá,  sjáið alla pakkana!"

  Afmæli nú:  "Vá,  sjáið hvað margir muna eftir mér á Fésbók!"

 

Í þá gömlu góðu daga

Hlustað á músík

 

 

Horft á bíómyndir.

 

Spjallað við vini.

 

 

Dagblöðin lesin.

 

Spiluð músík.  

 

 

Til að fá stærri og skýrari mynd þarf að smella á hana.

Fleiri skemmtilegar ljósmyndir af glysgjörnum

 

  Í gær setti ég inn nokkrar broslegar ljósmyndir af glysgjörnum beljum.  Fleiri eru glysgjarnir og sækja í flott hálstau.  Þar á meðal þessi:

  Þetta er eiginlega toppur á flottu hálstaui.  Ef dúfur finna heila fransbrauðssneið þá éta þær allt nema skorpuna.  Hana smeygja þær upp á háls sér og eru rígmontnar.

  Á einhverjum svæðum í Asíu þykir flott að hlaða málmhringjum um háls stúlkna.  Fyrstu hringjunum er komið fyrir þegar stelpurnar eru aðeins 5 ára gamlar.  Svo er nýjum hring bætt við ár hvert.  Þetta þykir mjög flott.  Því fleiri málmhringi sem stúlkurnar bera þeim mun merkilegri þykja dömurnar.   Ein rökin fyrir þessu hálsskrauti eru að rándýr, tígrisdýr, ljón og villisvín,  geti ekki bitið stelpurnar á háls. 

  Verra er að eiginmenn þessara kvenna eiga það til að klippa af þeim hálsskrautið í refsingarskini fyrir meint framhjáhald.  Þá er hálsinn of veikbyggður til að bera höfuð þeirra.  Þær verða álútnar og dauði er vís - þó að þær geti tímabundið borið haus með því að halda honum í skorðum með höndunum. 

  Þessi er bandarískur og var að mótmæla einhverju með heimatilbúnu háls/höfuðskrauti.  Ég man ekki hverju maðurinn var að mótmæla en nágrönnum hans þótti höfuðskrautið asnalegt og ljótt.

  Víða í Afríku þykir flott að vera með hjólbarða eða eitthvað í þá veru um hálsinn.  Það er stöðutákn.

  Breskir stjórnmálamenn skreyta sig iðulega með dekkjaslöngum þegar þeir funda með útlendingum.  Í seinni tíð sækja Bretarnir meira í einskonar dekkjaslöngulíki úr skærlitum tauefnum.  Helst úr silki.  

Bráðskemmtilegar myndir af skrautgjörnum beljum

 

  Fólk er glysgjarnt.  Það skreytir sig í tíma og ótíma með glitrandi hálsmenum, litríkum hálsbindum og slaufum,  setur á sig skrautlegar húfur og hatta.  Að þessu leyti - og ýmsu öðru - eiga kýr og mannskepnan samleið.  Kýr sækja stíft í að vera með skraut um háls eða höfuð.  Sú beljan sem nær að troða sér í glæsilegasta og stærsta hálsmenið eða höfuðfatið er aðal beljan í fjósinu í mörg ár á eftir. 

  Stundum sést þeim ekki fyrir í kapphlaupinu um að vera flottasta beljan.  Það á einkum við er þær troða upp á háls sér naglföstum hlutum á borð við rimlahlið.  Heppilegast er að troða léttum álstiga um hálsinn.  Þá er hægt að bíta gras og drekka vatn eins og ekkert hafi í skorist á milli þess sem beljan montar sig af hálsskrautinu.