Lúxusferð til Íslands

  Breska ferðaskrifstofan Cruise Saver Travel fer mikinn þessa dagana í að auglýsa ferð til Íslands og Noregs með lúxusskipinu Ventura.  Ferðapakkinn kallast "Ventura - Fjords".  Ferðin hefst í Glasgow í Skotlandi 2. júní.  Þaðan er farið á 1. farrými með lest til Southampton á Englandi.  Í lestinni er dekrað við farþega með máltíðum.  Frá Englandi er siglt til Reykjavíkur með viðkomu í Dublin á Írlandi. 

  Lúxusferjan leggst að bryggju í Reykjavík 8. júní.  Ferðaskrifstofan lýsir Íslandi sem eyju með eldfjöllum og heitum goshverum.  Frá Reykjavík er siglt vestur fyrir land og lagst að bryggju á Akureyri 9. júní.  Þaðan liggur för til Noregs og Belgíu áður en farþegum er skilað á land í Southampton.  Þaðan er brunað á 1. farrými með lest til Glasgow.  Þar lýkur ferð klukkan 20.00 á þjóðhátíðardegi Íslendinga,  17. júní.

  Allt ferðalagið út í gegn eru farþegar fóðraðir með morgunverði,  hádegisverði,  síðdegiskaffi (eða te),  kvöldmat,  kvöldkaffi og miðnætursnarli.  Farþegum er jafnframt skemmt með leik og söng ásamt því sem þeim standa til boða líkamsræktar- og tómstundasalir,  sundlaug o.m.fl.

  Hvað ætli þessi 16 daga lúxusferð kosti?  182 þúsund krónur (11.400 á dag).  Fyrir bankahrunið á Íslandi,  áður en krónan féll um helming,  værum við að tala um 91 þúsund kall eða svo (5700 dagurinn).  Það er gott verð.

  Lesa má nánar um ferðina með því að smella á þennan hlekk:  http://www.cruisesavertravel.co.uk/pdf_ads/0000011111_2012/SundayTimes_13May_Scotland_CS1646.pdf   

Íhugaði vændi

  Það er alveg hrikalega vont að vera staddur peningalaus í útlöndum.  Ég skrapp til Berlínar.  Þegar ég ætlaði að kaupa gjaldeyri til fararinnar kom í ljós að ég hafði skroppið til Skotlands fyrr í mánuðinum.  Þar með var mér meinað um gjaldeyri til Þýskalandsfarar síðar í sama mánuði.  Gjaldeyrishöftin eru þannig að þú mátt fara 12 sinnum á ári með mánaðar millibili til útlanda en ekki tvisvar á ári í sama mánuði.

  Ég vissi ekki af þessum reglum.  Búinn að kaupa farseðil og bóka gistingu í Berlín.  Á síðustu stundu var ég upplýstur um þessi gjaldeyrishöft.  Ég ætla ekki að rekja sorgarsöguna og óþægindin.  Ísland er greiðslukortavæddasta þjóðfélag heims.  Erlendis bjóða frekar fá fyrirtæki upp á greiðslukortaviðskipti.  Það var virkilega óþægilegt að vera gjaldeyrislaus í Berlín um miðja nótt.  Ég þurfti að svindla mér far með lestum og strætisvögnum.  Ég íhugaði að leiðast út í vændi.

  Þegar betur var að gáð áttaði ég mig á að næstum sextugur kall er ekki það sem vændisbransinn í Berlín gargar eftir.  Og allt slapp þetta fyrir horn.  Með herkjum og allskonar vandræðum þar sem spilaði inn i hraðbanki sem "krassaði á ensku",  skilningsríkir starfsmenn gistiheimilis og svo framvegis. 

Furðulegt samtal

  Ég átti erindi í banka.  Ég skokkaði léttfættur til gjaldkera (þegar röðin kom að mér, vel að merkja) og tók til máls.  Hátt,  skýrt og ákveðið:  Nú þarf ég að kaupa nokkrar evrur vegna þess að útlöndin kalla."

  Gjaldkerinn fletti upp í tölvunni sinni og svaraði afsakandi:  Þú ert þegar búinn að fara til útlanda í þessum mánuði.

  Vissulega kannaðist ég við það og játaði undanbragðalaust að hafa skroppið til Skotlands um páskana. 

  - Það má bara fara einu sinni í mánuði til útlanda,  upplýsti gjaldkerinn. 

  - Ha?

  - Þannig eru gjaldeyrislögin.  Þú mátt fara einu sinni í mánuði til útlanda.  Það er gjaldeyrisskortur í landinu.

  - Má ég fara 12 sinnum á ári til útlanda,  einu sinni í hverjum mánuði?  En ekki tvisvar á ári í einum og sama mánuði?

  - Það er rétt skilið.  Þannig eru lögin.

  - Ég er búinn að kaupa flugmiða og gistingu.  Ég get farið til útlanda og tekið þar út evrur í næsta hraðbanka.

  - Ja, þá ertu eiginlega að fara á svig við gjaldeyrishöftin.  Það er ekki gott. 

 

Stórfenglegt! Ótrúlega flott!

  Það getur verið gaman að dvelja í þessari kanadísku byggingu að vetri til,  svona upp á úrsýni og stemmningu að gera.  Hins vegar er varasamt að hafa börn í lausagöngu um nágrennið.  Að minnsta kosti ef þau eru á sleipum skóm og glannast. 

  Salerni er í risi á 5. hæð.  Í gegnum þunna glerplötu á gólfi baðherbergisins sér alla leið ofan í kjallara.  Stranglega er bannað að fjölmenna inn á gólf.  Sömuleiðis er betra að hafa vara á ef fólk er í mikilli yfirvigt.  Að auki er bannað að stökkva inn á gólf á skóm með pinnahæl úr járni.  Það er ekkert gaman að pompa niður í kjallara innan um glerbrot.

 

Tími húsbílsins er genginn í garð

  Samkvæmt grátkórnum stefnir hraðbyr í að þorp landsins breytist í gettó (þau eru það reyndar þegar ef mark er takandi á jarmandi vælusöngvum þar um).  Fiskvinnslufólk og sjómenn hætta að fá borguð laun fyrir sína vinnu.  Þess í stað mun þetta fólk borga með sér til að fá að vinna.  Það mun togast á um hvert starf og yfirbjóða hvert annað til að fá að vinna.  Hvaðan fólkið fær pening til að borga háar upphæðir með sér er hulin ráðgáta.  Hitt er ljóst að fólkið mun ferðast frá þorpi til þorps,  úr einu gettói í annað eftir því hvar fólkið fær að borga með sér til að fá vinnu.

  Þá er runnin upp sú stund að jarðfast húsnæði er vondur kostur.  Tími húsbílsins er genginn í garð.

Best er að byrja ódýrum húsbíl.

Það getur komið sér vel að hafa smá verönd á húsbílnum,  þægilega eldunaraðstöðu og snúru til að hengja vinnugallann til þerris.

Miklu skiptir að hafa gott þak yfir höfuðið til að verjast íslenskum vindum og regni.  Og nýta rýmið vel.  Þegar fram í sækir verður húsbíllinn stöðutákn.  Þannig er þróunin.  Hún verður ekki stöðvuð.

Býr til gettó á landsbyggðinni

Sérkennilega lagt í bílastæði

  Það er ekki öllum gefið að leggja í bílastæði.  Sumum er algjörlega ómögulegt að leggja í stæði.  Aðrir geta lagt í hvaða stæði sem er.  Sama hversu lítið plássið er.

Sumir þurfa ekki einu sinni bílastæði til að leggja bílnum snyrtilega við erfiðustu skilyrði.

Heimakærum þykir notalegt að leggja bílnum sem næst svefnherberginu sínu.

Til er fólk sem nennir ekki að ganga stysta spöl.  Þegar það langar niður að sjó þá ekur það eins nálægt sjónum og hægt er og leggur bílnum nánast á yfirborði vatnsins.

Furðulegir rangalar póstsins

 

  Rekstur Póstsins er i tómu veseni.  Fyrirtækið tapar allt að hálfu öðru hundraði milljónum króna á ári.  Það er óskemmtilegt til lengdar.  Það eru ekki margir kostir í stöðunni.  Þrautalendingin er sú að útibúum er lokað og gamalreyndu starfsfólki sagt upp.  Fólki sem hefur fikrast upp launastigann í áratuganna rás.  Þá fer oft eitthvað í rugl.  En unga starfsfólkið gerir sitt besta.  Ég hef ekki undan neinu að kvarta.  Þetta er allt yndælis fólk,  jákvætt og glaðlegt með ríka þjónustulund.

  Þróunin hefur tekið á sig ýmsar myndir.  Til að mynda er nánast flókið að koma pósti til DV.  Fyrst þarf að finna einhvern sporléttan sem getur lagt land undir fót.  Hann þarf að leita uppi  samviskusaman lektor í Háskóla Íslands.  Flestir treysta best Ársæli Valfells.  Það er heppilegast að ná á honum heima við seint að kvöldi og afhenda honum póstinn.  Til að ekkert fari úrskeiðis verður að merkja póstinn í bak og fyrir með nafni einhvers núverandi eða áður hátt setts embættismanns Fjármálaeftirlitsins.  Til að mynda Gunnars Andersen.  Lektorinn hringir þá í Gunnar til að fá staðfest að pósturinn eigi að skila sér til DV.  Bingó!  Ársæll skilar póstinum til DV ekki síðar en næsta dag. 

  Vandamálið við þessa aðferð er sú að Pósturinn fær ekkert póstgjald.  Það er ein af ástæðunum fyrir rekstrarhallanum.  Þanngi bítur þetta allt í skottið hvert á öðru.   

Ársæll fyrir utan höfuðstöðvar DV við Tryggvagötu.  

Það fer ekki framhjá gestum og gangandi á Tryggvagötu þegar Ársæll mætir á svæðið eldsnemma að morgni.  Hann blastar á útopnu fjörlegum Bítlalögum og tekur hraustlega undir í viðlagi.  Stígur jafnvel nokkur dansspor í leiðinni. 

Veitingahússumsögn

- Staður:  Roadhouse,  Snorrabraut 56

- Réttur:  Svínarif

- Verð:  1890 kr.

- Einkunn: ***1/2  (af 5)

.

  Það er pínulítið hallærislegt að íslenskur matsölustaður heiti útlensku nafni,  hvort sem það er á ensku,  kínversku eða finnsku.  Orðið "roadhouse" er í Bandaríkjum Norður-Ameríku notað yfir lítil ódýr þjóðvegamótel.  Þetta eru gistiheimili sem selja mat og bjór.  Eru í aðra röndina sveitakrár.  Venus í Borgarfirði er gott dæmi um svona vegamótel.

  Þjóðvegamótelið við Snorrabraut býður ekki upp á gistingu.  Það stendur ekki við þjóðveg.  Það er inni í miðri borg.  En þar er seldur matur og drykkur.

.

  Uppistaðan á matseðlinum er brauðsamlokur með áleggi,  þar á meðal ýmsir hamborgarar.  

  Góðu fréttirnar eru að það er líka boðið upp á reykt svínarif pensluð í grillsósu,  svokallaðri BBQ.  Minni stærðin (hálfur skammtur) kostar 1890 krónur.  Hann er alveg fullgild máltíð.  Stærri skammturinn kostar 3090 kr.  Hann hentar verulega svöngum mathákum.

.

  Reyktu svínarifin (spare ribs) eru virkilega bragðgóð.  Reykta bragðið skilar sér vel.  BBQ sósan er sömuleiðis bragðgóð.  Sú besta sem ég hef smakkað.  Iðulega er BBQ sósa óþægilega sæt.  En ekki þessi.  Hún er með góðu kryddbragði.  Og blessunarlega er hún í hófi.  Oftast þarf maður að skafa hluta af BBQ sósu burtu þegar svona réttur er á borðum.  Þarna er hún í temmilegum mæli.

.

  Meðlætið er franskar kartöflur og hrásalat. Kartöflurnar eru ekta kartöflur en ekki hveitistrimlar.  Þær eru að saltkryddaðar með einhverju kryddi sem gerir þær betri en aðrar franskar kartöflur.  Annars eru franskar kartöflur aldrei merkilegt meðlæti.  Ég hefði heldur kosið bakaða kartöflu.  Hún er ekki í boði.

.

  Hrásalataðið er borið fram í glerkrukku með loki.  Það er stæll á því.  Hrásalatið er ósköp venjulegt,  eins og það sem maður kaupir í matvörubúðum frá SS eða Kjarnafæði eða öðrum slíkum.

.

  Rif eru þannig matur að hnífur og gaffall ná ekki með góðu móti að hreinsa kjötið af beinunum.  Það þarf að taka á þeim með puttunum og naga kjötið af.  Ein bréfþurrka sem fylgir hnífapörum dugir ekki til að þurrka af puttunum.  Eflaust er auðsótt erindi að biðja um auka bréfaþurrku.  Auka bréfaþurrka mætti þó fylgja þessum rétti óumbeðið.

.

  Eitt af því sem angrar oft og tíðum á veitingastöðum er þegar í hátölurum hljómar dagskrá leiðinlegra útvarpsstöðva.  Á þjóðvegamótelinu við Snorrabraut hljómuðu hinsvegar ljúf jólalög með Jóni Reiðufé (Johnny Cash).  Að vísu er sérkennilegt að matast undir jólalögum um mánaðarmótin febrúar-mars.  En jólalög með Jóni eru notaleg á að hlýða. 

  Þjóðvegamótelið við Snorrabraut er millifínn veitingastaður.  Hluti af sætum er leðurbólstraður.  Önnur sæti eru lausir venjulegir eldhússtólar.  Það er fortíðarhyggjustíll í innréttingum.  Meðal annars gamaldags kóksjálfsali og fleira gamalt.  Það er þægileg stemmning þarna.

.

-----------------------------

.

Fleiri nýlegar umsagnir:

.

Sægreifinn

http://www.jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1225233/

Shalimar

http://www.jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1224003/

Tandoori

http://www.jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1223171/

 

Kossaherbergi á flugvöllum

  Eftir að Íslendingar tóku upp á því að flytja í þúsundatali til Noregs - í kjölfar bankahrunsins - hefur kossaflens farið úr böndum á norskum flugvöllum.  Íslensku nýbúarnir í Noregi skjótast einn og einn í stuttar heimsóknir til Íslands.  Makinn fylgir viðkomandi út á flugvöll.  Þegar komið er að kveðjukossi skiptir engum togum að fólkið missir sig í áköfum sleik,  káfi og dónaskap. 

  Þetta endurtekur sig þegar viðkomandi kemur frá Íslandi á ný.  Svo rammt kveður að þessu að það er orðið vandamál.  Þegar fjöldi Íslendinga er í sleik út um alla flugstöð,  aðallega við innritunarborð og útgöngudyr,  truflar það vinnu starfsfólks og stíflar eðlilegt flæði gangandi gesta. 

  Nú er verið að setja upp í flugstöðinni í Stafangri í Noregi sérstakt afdrep fyrir kossasjúka Íslendinga.  Til að lokka Íslendingana inn í kossaherbergið er það haft rómantískt:  Bleikur litur í hólf og gólf, rauð ljós sem varpa mildri birtu og rómantísk músík spiluð. 

  Vondu fréttirnar:  Það er bannað að stunda kynlíf í kossaafdrepinu (nema kannski smá munnmök á hátíðisdögum.  Kannski). 

  Því er spáð að innan skamms verði svona kossaherbergi sett upp á öðrum norskum flugvöllum sem bjóða upp á beint flug til Íslands. 

  

Pottþétt hálkuvörn

  Margir detta á hausinn þessa dagana.  Það er fljúgandi hált á blautu svellinu.  Það er vont að detta.  Ennþá verra er að beinbrotna.  Það þarf samt ekki að fara svo.  Það er í raun afskaplega einfalt að verjast falli á hálu svelli.  Besta aðferðin er að fara ekki úr húsi.  En sumir þurfa þess samt vegna vinnu eða skóla eða annars. 

  Þá er röðin komin að næst bestu aðferðinni.  Hún er sú að fara í hnausþykkustu sokkana sína utan yfir skóna.  Sokkarnir eru svo stamir að það er auðvelt að ganga á svellinu hnarreistur og öruggur á eðlilegum hraða.

Allt að 11 stiga hiti um helgina