Hversu lengi geymist drykkjarvatn?

  Fyrir nokkrum dögum birti ég á þessum vettvangi stórfenglegar ljósmyndir af vatni.  Nokkrir fróðleiksmolar um vatn fylgdu með.  Þetta má sjá með því að "skrolla" niður síðuna eða smella á eftirfarandi hlekk:  http://www.jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1222012/ .  Vatn er svo frábært fyrirbæri að þarna verður ekki látið staðar numið. 

  Allir kannast við aðstæður sem þessar:  Þú ert að keyra á bíl langt frá mannabyggð.  Þorsti hellist yfir þig.  Enginn lækur í augsýn.  Þá manstu skyndilega eftir flösku sem þú keyptir í fyrra með átöppuðu vatni og hefur verið ósnert í hanskahólfi bílsins síðan.  Þú teygir þig í flöskuna en sérð að dagsetningin á eftir "Best fyrir:" er útrunnin.  Hvað er til ráða?

  Svar:  Dagsetningin er bull.  Hún er eitthvað sem möppudýr í embættismannakraðaki hafa náð að setja í lög.  Forsendurnar eru ekki fyrir hendi.  Vatnið breytist ekkert í flöskunni næstu áratugi eða jafnvel árhundruð.  Norskur vatnssérfræðingur, Truls Krogh,  getur staðfest þetta.

  Reyndar geta einhverjir bent á að dagsetning á eftir orðunum "Best fyrir:" sé leiðbeinandi.  Hún þýðir ekki að varan sé óhæf til neyslu eftir þá dagsetningu.  Alltof margir halda að "Best fyrir:" þýði "síðasti neysludagur".  Þetta á ekki aðeins við um vatn.  Það er dapurlegt að vita af því hvað matvöruverslanir henda miklu magni af matvöru í góðu lagi vegna dagsetningar á eftir "Best fyrir". 

 Truls Krogh fullyrðir að vatn sé jafn gott þó að flaskan áðurnefnda hafi verið opnuð þegar hún var keypt og dreypt á vatninu þá.  Sama á við um það ef kranavatn er geymt opnu glasi í ísskáp.  Það er í fínu lagi að drekka það ári síðar.  

  Snjór er vatn í föstu formi.  Samspil vatns í lausu formi og föstu formi geta myndað fagurt landslag.     

Er sendiboðinn sá seki?

  Kynlíf er með vandmeðfarnara lífi að lifa.  Ef ýtrustu varúðar er ekki gætt og vandlega farið eftir leiðbeiningum þeirra sem betur vita getur illa farið.  Fólk getur lent í synd.  Syndin er banvæn.  Á Íslandi höfum við ríkistrú og ríkispresta sem geta leiðbeint fáfróðum í þessum efnum og öðrum.  Í ríkistrúarbókinni eru ýmsar útlistanir á þessu öllu,  ásamt leiðbeiningum um það hvernig þrælar eigi að haga sér;  hvernig hirta eigi börn;  að höfuð heiðingja skuli moluð og sitthvað fleira.  Hjónaskilnaður er viðurstyggð.  Fráskilin kona sem á kynferðislegt samneyti við annan mann er hórkona.  

  Ýmsir ríkiskirkjuprestar hafa áráttu til að milda fyrirmæli þess sem sagður er vera höfundur ríkistrúarbókarinnar.  Þeir vilja nútímavæða túlkun á textanum.

  Þá koma til sögunnar svokallaðir bókstafstrúarmenn og árétta texta bókarinnar.  Það kallast eða getur kallast hatursáróður.  Gæti jafnvel varðað við lög.  Bókstafstrúarmenn eru sendiboðinn.  Illi sendiboðinn.  Þeir benda á það sem stendur í ríkistrúarbókinni. 

  Það hefur bjargað margri manneskjunni frá glötun.  Ég hef heyrt því fleygt. 

  Svo er það forstjóri ÁTVR.  Embættismaður ríkisins.  Hann hefur komist að þeirri niðurstöðu að neysla rauðvíns með nafni ensku rokkhljómsveitina Motörhead (Spítthaus) leiði til óábyrgs kynlífs.  Þetta smellpassar við kenningu Snorra,  kenndan (en þó allsgáðan) við Betel,  um að rokkmúsík sé músík djöfulsins.  Á þetta bentu margir strax á sjötta áratugnum í Bandarikjum Norður-Ameríku.  Forstjóri ÁTVR hefur bannað sölu á rauðvíninu Motörhead.  

  Þeir leiðast hönd í hönd,  Snorri og forstjóri ÁTVR.  Þeir leggja sig fram um að standa vörð um að Íslendingar fari ekki út af sporinu þegar kemur að kynlífi.  Þeir eru kynlífspostular.   Kynlífsverðir.  Annar ríkisrekinn í því embætti.  Hinn hefur ekki (enn) verið rekinn - þó að sumir telji hann ekki vera þann uppfræðara barna sem kennir umburðarlyndi,  ást og kærleika heldur boðbera haturs og fordóma.  

  Reyndar held ég að fólk á Íslandi,  svona almennt,  sé ekkert að velta fyrir sér kynlífi annarra.  það er töluvert "pervískt" að hafa áhuga á kynlífi annarra.  Sá sem hugsar ekki um kynlíf annarra er í hlutleysisgír.  Sá sem er upptekinn og áhugasamur um kynlíf annarra er í "pervískum" gír.  Af hverju er hann að velta sér upp úr hugmyndum um kynlíf sem er frábrugðið hans rétttrúnaðar trúboðsstellingu?  Hvað fær hann út úr því?  Af hverju er hann upptekinn af vangaveltum um það?  Hvaða hvatir liggja þar að baki?   Ef fólk er sátt við sitt kynlíf þarf það ekki að "fantasía" um kynlíf annars fólks.    

  Músík djöfulsins.  Varast ber að setja þetta myndband í gang.  Það getur leitt til óábyrgs kynlífs,  hernaðarhyggju og amfetamínneyslu,  að mati embættismanns Áfengis- og tóbakssölu ríkisins.

Æfir vegna skrifa um samkynhneigð

Veitingahússumsögn

 

  - Réttur:  Beikon og egg

  -  Veitingastaður:  Tapashúsið,  Ægissíðu 2

  - Verð:  890 krónur

  - Einkunn: ****

  Tapas er eitthvað sem nær yfir fjölbreytta smárétti.  Það eru tveir slíkir staðir á sama bletti í miðbæ við höfnina.  Mig bar niður á Tapashúsið sem er staðsett í húsaþyrpingu er telur meðal annars Sægreifann frábæra og Hamborgarbúlluna.  Það er eiginlega ætlast til að fleiri enn einn smáréttur sé settur saman í máltíð.  En sé maður ekki verulega svangur né gráðugur er alveg upplagt að prófa einn smárétt. 

  Tapashúsið er millifínt veitingahús með bryggjulegri stemmningu.  Á heimasíðu Tapashússins er klaufalegt að birta aðeins ljósmyndir af auðum sætum og borðum.  Tóm sæti og borð eru fráhrindandi.  

  Rétturinn "beikon og egg" er hálft léttsoðið egg og reykt svínasíða.  Svínasíðubitinn er af svipaðri stærð og hálfa eggið.  Eggið bragðast vel.  Síðubitinn bragðast ennþá betur.  Ég kann ekki að útlista bragðgott krydd á honum.  Lostæti.  Þetta er í raun 5 stjörnu biti en verðið dregur hann niður um eina stjörnu.   Til samanburðar kostar á Vitaborgaranum í Ármúla 2 spæld egg + 12 beikonsneiðar + 2 ristaðar brauðsneiðar og smjör fyrir 110 kr. meira.   

Ólystugur matur. Varúð! Ekki fyrir klígjugjarna!

  Það er ekki alfarið samasemmerki á milli matar sem gleður augað annars vegar og bragðlaukana hinsvegar.  Bragðgóður matur getur verið ólystugur á að líta.  Hann getur jafnvel verið svo fráhrindandi í útliti að sá sem er óvanur viðkomandi mat geti ekki hugsað sér að smakka hann. 

  Sums staðar í Asíu þykir fátt betra en andarungar áður en þeir klekjast úr eggi.  Kúnstin er að þeir séu ekki eldri en svo að nóg sé eftir af rauðunni í egginu.  Rauðan er nefnilega nauðsynleg með upp á bragðið að gera.  Kostur við þennan rétt er að goggur og bein ungans eru mjúk undir tönn á þessu stigi.

  Í sumum löndum eru uxatyppi vinsælt snakk.  Þau eru þurrkuð í nokkra daga og borðuð hrá.

  Á ferðalagi í útlöndum pantaði kona nokkur sér lasagna rétt með fersku krabbakjöti.  Þegar rétturinn var borinn á borð reyndist krabbakjötið svo ferskt að það var lifandi kolkrabbaungar. 

  Í Kína,  Kóreu og kannski víðar þykja rottuungar lostæti.  Þeir eru hárlausir svo auðvelt er að snæða þá í heilu lagi.  Sumir skilja þó halann eftir.

  Í Kóreu eru silkiormar vinsælt álegg á flatbökur.

  Í Japan þykir höfðinglegt að bjóða gestum upp vespukökur með tebollanum.

  Lirfusúpur njóta víða vinsælda.  Þær eru próteinríkar og hentugar þegar passa á upp á línurnar.

  Fyrir örfáum árum fann þáverandi leiðtogi í Norður-Kóreu,  Kim Jong-Il,  upp á byltingarkenndum rétti ætluðum fátæklingum heims.  Vinsældir réttsins náðu á nokkrum dögum þvílíkum vinsældum að í dag stendur hann fátæklingum til boða um allan heim.  Víðast er rétturinn kenndur við þýska hafnarborg,  Hamborg.  Megin snilldin við uppfinningu Kims Jong-Ils er að fátæklingarnir geta snætt hamborgarann án þess að eiga hnífapör. 

  Hins vegar er hamborgarinn ljótur og fráhrindandi í útliti og nánast óætur fyrir fólk sem hefur kynnst skárri mat.

  Þessu er öfugt farið með sviðakjamma.  Þeir eru augnayndi og bragðgóðir eftir því.   Eini gallinn er sá að útlendingum þykir sviðakjamma svipa til hundshauss eða mannsandlits.  Fyrir bragðið eru þeir feimnir við þennan veislumat.  Þeir fáu útlendingar sem þora að smakka svið skilja oftast augað eftir.  Samt er það besti bitinn.

Ekki er alltaf allt sem sýnist

  Fólk er ringlað og hefur varann á sér þessa dagana.  Það er hvekkt eftir stöðugar afhjúpanir á því að götusalt hafi árum saman verið notað af helstu matvælafyrirtækjum landsins í matvæli til mannafóðurs.  Og það með blessun Matvælaeftirlitsins,  sem að telur í dag að blessunin hafi verið óheppileg fyrst að upp um hana komst.

  Þetta gerist á sama tíma og virðulegur læknir hefur verið að planta stórhættulegu iðnaðarsílikoni í brjóst á hundruð kvenna.  Jafnvel vændiskvenna.

  Svo er eitrað tannkrem selt í íslenskum matvöruverslunum.  Þar eru enn ein vörusvikin.

  Þá má ekki gleyma baneitruðum útlendum áburði sem borinn hefur verið á íslensk tún.  Eitrið berst síðan með grasi í búfénað og skilar sér loks í formi lærisneiða ofan í íslenska maga.

  Nú var fullyrt við mig,  af fyrrverandi starfsmanni í mjólkuriðnaði,  að sumar vörur sem seldar eru undir nafninu Skyr.is innihaldi ekkert skyr.  Það fylgdi sögunni að þetta væri í góðu lagi.  Þetta megi.  Skyr.is sé nefnilega vörumerki og netsíða sem haldi utan um tilteknar vörulínur en ekki lýsing á vörunni. 

 Ég skoðaði innihaldslýsingu á skyr.is-vörunni sem myndin er af.

 INNIHALD:
Undanrenna, bragðefni, vanillukorn, sætuefni (aspartam, acesulfam-k), lifandi gerlar.

 

Eiturmatur

  Í verslunarmiðstöðinni Smáratorgi eru næstum því fjórir veitingastaðir:  Einn asískur (alveg ljómadi góður),  annar heitir Food Station (kjánalegt nafn á veitingastað á Íslandi),  svo er þar bakarí sem selur heita súpu og allskonar brauðmeti.  Síðan er sjoppa sem selur pylsur,  gos,  ís og eitthvað fleira.  Kannski samlokur. 

  Þegar gengið er inn um aðaldyr Smáratorgs norðanmegin blasir við plöstuð auglýsingatrana frá Food Station.  Þar er ljósmynd af rétti dagsins ásamt verði.  Ekki öryggisverði heldur verðinu á matnum.  Þar fyrir ofan er texti skrifaður með stórum útklipptum rauðum stöfum.  Þeir mynda textann "EITUR MATUR Í HÁDEGINU". 

  Þetta hljómar ekki aðlaðandi.  Nema myndin af matnum.  Að mér læðist grunur um að stafurinn H hafi dottið af skiltinu.  Eða verið fjarlægður af hrekkjusvíni fremur en að iðnaðarsalt eða iðnaðarsílikon eða eitthvað slíkt komi þarna við sögu.

Sex matvæli sem þú ættir ekki að borða

Hverjir selja iðnaðarsvið?

  Melabúðin á Hagamel auglýsir grimmt að þar séu seld ekta svið.  Á þann hátt - og reyndar fleiri máta - sker Melabúðin sig frá ýmsum öðrum matvöruverslunum.  Matvörubúðir sem reknar eru af óprúttnum náungum selja gervisviðakjamma,  svokölluð iðnaðarsvið.  Ég veit ekki í hverju munurinn liggur.  Kannski í aðferðinni við að svíða hausana.  Varla koma þarna við sögu Egils salt og appelsín.

  Salt jarðar kallar Keith Richards verkafólk,  eins og föður sinn sem var verkalýðsforingi.  Þetta lag samdi hann til heiðurs föður sinum og verkafólki.  Iðnaðarmenn eru iðnaðarsalt jarðar.  

  

„Áttum að krefjast vottorða“

Veitingahússumsögn

 

.

- Veitingastaður:  Hrói höttur,  Hringbraut

- Réttur:  Pönnusteiktur fiskur

- Verð:  1890 kr.

- Einkunn:  **** (af 5)

.

  Fátt er betra en pönnusteiktur fiskur.  Einkum ef ekki er troðið utan á fiskinn raspi,  deigi eða öðru slíku.  Pönnusteiktur fiskur í Hróa hetti er eins og best verður á kosið.  Snöggsteiktur strípaður en nógu vel til þess að hann er fagurlega brúngullinleitur á báðum hliðum, stökkur yst en mjúkur og þéttur að innan.

  Þetta er þorskur.  Það er gott.  Hann er bragðsterkari og betri en hræætan ýsa,  sem því miður er víðast boðið upp á þegar réttur heitir pönnusteiktur fiskur.  

  Fiskstykkin eru tvö og nokkuð stór.  Bökuð kartafla var næstum því of lítil til að duga með þeim.  Eflaust er bakaða kartaflan stundum örlítið stærri - ef ég þekki bakaðar kartöflur rétt. 

  Það vantaði smjör eða sýrðan rjóma eða eitthvað slíkt með kartöflunni.  Kannski gleymdist það.  Afgreiðslustúlkan brá snögg við og sótti smjör þegar á þetta var bent.

  Ágætt hefði verið að hafa pipar á borðinu til að strá yfir smjörið á kartöflunni.  Í staðinn mátti nota krydd sem kennt er við franskar kartöflur.  Það er á borðum ásamt salti.

  Þó að bakaða kartaflan væri í smærra lagi þá kom það ekki að sök.  Ferska salatið var vel útilátið.  Í því var m.a. paprika og agúrkur.  Aldeilis prýðilegt.

  Á matseðli stendur að sjávarfangssósa sé með pönnusteikta fisknum.  Hún var fjarri góðu gamni.  Þess í stað var ljúffeng sveppasósa.

  Með pönnusteiktum fiski á alltaf að vera örþunn sítrónusneið.  Bæði til að útiloka matareitrun (sem að vísu eru litlar líkur á) en öllu fremur upp á bragð að gera.  Sítrónusneiðina vantaði.  Ekkert stórmál.  Áreiðanlega hefði verið auðsótt mál að fara fram á sítrónusneið.  Ég hafði bara ekki rænu á því.  Þetta var ljómandi gott eins og það var.

  Án þess að hugsa út í hvort súpa dagsins væri með í pakkanum fékk ég mér súpu í skál.  Það var grænmetis- og núðlusúpa með chili bragði.  Dálítið asíuleg og bragðgóð súpa.

  Hrói höttur er millifínn veitingastaður.  Ég mun oftar fá mér pönnusteiktan fisk þar.  Það er góður réttur. 

 

 

   

 

Íslenskur matur í Finnlandi

  Það er góð skemmtun að bregða sér til útlanda.  Eitt af því sem skemmtir ferðamanni í útlöndum er að kynnast matarmenningu innfæddra.  Skoða og smakka framandi rétti.  Eða bragða á kunnuglegum réttum sem samt eru matreiddir á einhvern hátt öðru vísi.  Á 2ja vikna dvöl í Finnlandi um jól og áramót uppgötvaði ég að Finnar borða á hverjum degi og að íslenskt skyr nýtur vinsælda þar.  MS skyrið trónir í efstu hillum í mjólkurkælum finnskra matvöruverslana.  Aðrar íslenskar vörur urðu ekki á vegi mínum ef frá eru taldar hljómplötur,  sjá:  http://www.jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1216258/

  Það kom mér á óvart að rekast á blóðmör í Finnlandi.  Finnsk blóðmör er ekki úr kindablóði og -mör heldur úr svínablóði og -mör.  Hún er borðuð soðin og eða steikt með sultu.  Í frystiborðum matvöruverslana er að finna frosið svínablóð. 

  Finnum þykir gott að hafa sultu með flestum mat.  Finnska kjötsúpan er nánast eins og sú íslenska.  Það eina sem er frábrugðið er að Finnar nota beinlaust kjöt af dauðu nauti í stað lambakjöts á beini.  Fyrir bragðið er finnska kjötsúpan ekkert feit.  Nautakjötið skera þeir í litla bita.  Finnar kalla kjötsúpuna sjómannapottrétt.  Ekki veit ég hvers vegna.  Það eru engir sjómenn í henni.

  Kjöt af nauti, svíni og hreindýri er áberandi í finnskum mat.  Finnar eru lítið fyrir lambakjöt.  Finnskar kjötbollur eru úr nauta- og svínakjöti,  brauðmylsnu,  eggi,  lauki,  rjóma,  salti og pipar.  Þær eru litlar.  Sem meðlæti er kartöflumús,  gúrkur og að sjálfsögðu sultu.  Þegar mikið liggur við setja Finnar hreindýrastroganoff einnig á diskinn.  En þeir snæða líka hreindýrastroganoff án þess að hafa kjötbollur með.

  Lax og síld eru fyrirferðarmikil í finnskum mat.  Laxinn er grafinn eða reyktur eða soðinn.  Laxasúpa er vinsæl.  Hún er eiginlega alveg eins og kjötsúpan nema hvað laxabitar eru brúkaðir í stað nautakjöts og hlutfallslega minna er af grænmeti í pottinum.  Þess í stað er væn klípa af smjöri sett í pottinn.  Við hátíðleg tækifæri hafa Finnar verið staðnir að því að lauma rjóma líka í pottinn.

  Oft eru lax og síld á sama diski.  Síldin er matreidd á marga vegu.  Hún er meðal annars pækluð eða steikt,  borðuð með soðnum kartöflum eða kartöflumús.

  Finnskur matur er frekar bragðdaufur.  Hann er lítið kryddaður og sjaldnast með öðru en salti og pipar.  Margir halda því fram að hann sé sá ómerkilegasti í heimi ásamt enskum mat.  Berlusconi og Chirac Frakklandsforseti eru í hópi þeirra sem hafa haldið þessu fram opinberlega.  Finnum sárnar það.  Sjálfir segjast Finnar vera mestu kaffiþambarar heims.  Árlega neyta þeir yfir 10 kílóa af möluðu kaffi á mann.  Þeir myndu ekki drekka svona mikið kaffi ef maturinn væri lélegur.

Veitingahússumsögn: Skötuveisla

-  Staður:  Studio 29

-  Staðsetning:  Snorrabraut 29

-  Réttur:  Skötuveisla

-  Verð:  1500 kr.

-  Einkunn:  **1/2  (af 5)

  Studio 29 er á horni Laugavegs og Snorrabrautar.  Þetta er millifínn veitingastaður.  Þar er nú boðið upp á skötuveislu alla daga fram til klukkan 9 á kvöldin.  Gestir skammta sér sjálfir af hlaðborði á diska.  Í boði er kæst beinhreinsuð skata,  saltfiskur,  rófur,  kartöflur,  hamsaflot,  hangiflot og rúgbrauð með smjöri.  Fyrir þetta eru greiddar 1500 krónur.  Það er gott verð.  Maturinn er einnig góður.  Nema skatan.  Hún er ansi bragðdauf.  Eiginlega bragðlaus.  Ég fæ mér ekki aftur skötu þarna.  Hinsvegar er alveg upplagt að fá sér saltfisk og meðlæti. 

  Fyrir þá sem hræðast kæsta skötu er ágætt að prófa hana í Studio 29.  Hún bítur ekki. 

  Hér má sjá umsögn um skötuveislu á Sjávarbarnum:  http://www.jensgud.blog.is/blog/jensgud/entry/1211935/