Hver á hvað og hvað er hvurs?

  Eftir því sem meira kemur fram í dagsljósið um útrásarvillingana og íslenska efnahagsviðundrið fjölgar spurningamerkjunum.  Það er eins og allt hafi verið meira og minna í tómu rugli.  Orð eins og misskilningur,  mistök,  sýndarviðskipti,  "ég vissi ekki að þetta væri ólöglegt",  "ég skrifaði bara undir en vissi ekki hvað stóð í skjalinu",  "ég veit ekkert um þetta.  Spurðu einhvern annan" og annað eftir því einkenna útskýringar þeirra sem fremstir fóru.

  Allt er svo flókið og fljótandi að maður verður ringlaður af að reyna að átta sig á hver seldi hverjum hvað,  hver átti hlut í hvaða fyrirtæki,  hvaða fyrirtæki áttu hlut í sjálfum sér og öðrum fyrirtækjum sem síðan áttu hlut hvert í öðru,  hver hefur yfirfært eignir yfir á maka og ættingja,  hver á hvað og hvað er hvurs...

  Örlítið dæmi sem vegur létt í heildarmyndinni snýr að málverkum er voru í eigu Skeljungs en enduðu uppi á vegg hjá Pálma Haraldssyni,  kenndum við Fons.  Þessi málverk höfðu áratugum saman glatt augu starfsfólks Skeljungs og viðskiptavina.  Einn góðan veðurdag voru þau horfin.  Pálmi fjarlægði þau að næturlagi.  Þau voru skráð úr og í önnur fyrirtæki tengd Pálma. 

  Nú hefur komið í ljós að við fyrstu eignarfærslu úr eigu Skeljungs voru málverkin skráð á verulegu undirverði.  Uppgefin skýring á því er þessi:  Sá sem verðmat verkin fékk - fyrir mistök - í hendur að hluta til önnur málverk en þau sem átti að verðmeta.  Þegar Pálmi greiddi fyrir verkin var allt í rugli.  Vegna misskilnings keypti hann meðal annars nokkur ódýr málverk sem hann þegar átti.  Önnur og dýrari málverk greiddi hann ekki fyrir vegna þess að hann vissi ekki að hann væri að eignast þau.  Hann bara átti þau allt í einu án þess að hafa hugmynd um að hann hafði ekki borgað fyrir þau.  Jafnframt eignaðist hann nokkur málverk sem hann þegar átti en vissi ekki að hann hafði átt.  Eftir stendur að hann á í dag gott og verðmætt málverkasafn.  Það hefur gengið kaupum og sölum á milli fyrirtækja Pálma án þess að færast til á veggjum hans.  Pálmi er listunnandi.  Safnar hvorki einkaþotum,  þyrlum,  lúxussnekkjum né lúxusbílum.  En kann vel að meta góð málverk.  Það er virðingarvert.  Ég er alltaf á leiðinni að fara að dusta rykið af penslunum mínum.  Þegar af því verður er gott að vita af mönnum eins og Pálma í Fons.    

Málverkið af Mónu Lísu var upphaflega passamynd fyrir ökuskírteini.  Núna er þetta eitt frægasta málverk heims.  Pínulítil mynd.

.

  

Nýr bavíani nær langt í viðskiptum

Athugasemdir

[Sveinn Elías Hansson, 31.1.2010 kl. 22:37]

Ekki er öll vitleysan eins.

[Jens Guð, 31.1.2010 kl. 23:13]

  Sveinn,  nei, vitleysan er flókin og ruglingsleg.

[Stefán (IP-tala skráð) 1.2.2010 kl. 09:23]

Villimenskuleg og takmarkalaus græðgi Pálma Haraldssonar speglast víða í þjóðfélaginu, enda hefur hann lengi verið talinn til helstu snata Jóns Ásgeirs, ásamt Hannesi Smárasyni. Manni verður óglatt af því að hugsa um þann óþjóða götulýð saman. 

[Siggi Lee Lewis, 1.2.2010 kl. 19:25]

Og hvers hvurs?

[Jens Guð, 1.2.2010 kl. 23:35]

  Stefán,  það hefur eitthvað rugl verið á því hvernig fjármál Pálma og Jóns Ásgeirs hafa skarast,  blandast saman ásamt lánum upp á milljarða og eitthvað svoleiðis.   

[Jens Guð, 1.2.2010 kl. 23:36]

  Siggi Lee,  ég veit það ekki.  Þetta er súpa sem erfitt er að henda reiður á.